The Hours: ผู้หญิง

​

หนังเรื่องนี้เป็นหนังออสการ์ที่เราไม่เคยคิดจะหยิบดูเลยทั้งที่ปกติเราเป็นคนชอบดูหนังรางวัล โปสเตอร์ไม่มีความน่าสนใจและดูเป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้หญิงที่ตัวเราไม่น่าจะเข้าถึง ดูเป็นหนังแม่บ้านร่วมมือกันทำภารกิจอะไรประมาณนั้น5555 แต่วันก่อนเราครึ้มใจยังไงไม่รู้เปิดเรื่องนี้ดูใน iflix อารมณ์ประมาณอยากหาอะไรที่ไม่ต้องตั้งใจดู ด้วยความที่เพิ่งดู Moulin Rouge จบด้วยละมั้งที่ทำให้เราอยากดูการแสดงของ Nicole Kidman ที่ได้ออสการ์จากเรื่องนี้
ติดค่ะ บอกได้คำเดียว ตอนแรกหนังเอื่อยมาก แต่ยังอยู่ในระดับที่เราจะเปิดดูต่ออยู่ แต่พอผ่านไปเพียงครึ่งชั่วโมงเราก็ไม่สามารถละสายตาจากเรื่องนี้ได้เลย การตัดต่อที่น่าสนใจที่ตัดเรื่องราวไปมา 3 ยุคสมัย ตอนแรกเราคิดว่าเอ๊ะ คนนี้ต้องเป็นตัวละครในนิยายแน่เลย เอ๊ะคนนี้ต้องเป็นอย่างนู้นอย่างนี้ การตัดต่อชวนงงปะติดปะต่อเรื่องยาก ที่มาตัวละครก็ไม่ได้บอกชัดเจนแต่บอกผ่านคำพูด บทพูดที่แสดงให้เห็นสถานะ อดีต ความเป็นไปของตัวละคร ทั้งความสัมพันธ์ของตัวละคร ทั้งรสนิยมทางเพศของตัวละคร จนตอนจบ ปั้ง ทุกอย่างเคลียร์ ที่เราเดามาเปลี่ยนไปเรื่อยๆจากบทที่เพิ่มข้อมูลให้เราเรื่อยๆ จนพอเรื่องนี้จบมันก็ขึ้นแท่นหนังในใจเราทันที
เราขอเล่าเรื่องย่อก่อนแล้วกัน ทันไหม555 เรื่องนี้จะโฟกัสไปที่ตัวละครสามตัวได้แก่ เวอร์จิเนีย วูล์ฟ แสดงโดยนิโคล คิดแมน คาริสซ่า วอฮาน แสดงโดย เมอริล สตรีป และ ลอร่า บราวน์ แสดงโดย จูลีแอนน์ มัวร์ เรื่องจะไล่ยุคสมัยไป ตัดไปตัดมา เป็นเรื่องราวของทั้งสามคน นักเขียนที่เป็นโรคทางจิต คุณแม่ลูกสองที่ต้องการหนีจากชีวิตเดิมๆ และหญิงสาวที่ยังยึดติดกับอดีตคนรักเก่า ถ้าจะพูดง่ายๆเรื่องย่อเรื่องนี้เล่ายาก บางคนอาจจะหมดความสนใจแต่ที่จริงเรื่องนี้นำเสนอได้น่าสนใจมาก

​

พูดถึงเรื่องการแสดง เรียกว่าทำได้ดีมากทั้งสามคน เราขนลุกกับการแสดงของนิโคลมากเช่นกัน เหมือนเธอเปลี่ยนเป็นคนละคน ทั้งการใช้สายตาและน้ำเสียงคู่ควรกับรางวัล ทั้งสามคนสามารถเข้าถึงบทบาทได้อย่างดีและถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกของตัวละครออกมาให้คนดูเข้าถึงได้ ภาพถ่ายได้สวยงาม เพลงประกอบที่สร้างอิมแพคต่อเรามาก มันทั้งเพราะ ทั้งเหงา ทั้งเคว้งคว้าง แต่ที่เราอยากชมจริงๆคือบทนี่แหละ ถ้าจะเป็นเรื่องจริงก็คงเป็นเรื่องของเวอร์จิเนียที่เป็นนักเขียนชื่อดังจริงๆ แต่การที่เพิ่มตัวละครอื่นมาร้อยเรื่องราว เป็นอะไรที่สุดยอดมาก ยิ่งพอคุณร้อยต่อเรื่องราวได้คุณจะรู้สึกได้ถึงความสุดยอดของหนังเรื่องนี้ และจะเข้าใจทุกตัวละคร เราเสียน้ำตาไปให้เรื่องนี้เยอะพอควร แค่จากภาพที่ฉายมาก็ทำให้เราร้องได้แล้วเพียงรู้เรื่องราว
เราอยากให้ทุกคนมองข้ามทั้งโปสเตอร์ ทั้งเรื่องย่อ ทุกๆอย่างทิ้งไปก่อน อย่างตั้งอคติ อย่าอะไรทั้งนั้นแล้วขอให้ลองเปิดใจลองดูเรื่องนี้สักครั้ง ถ้าคุณผ่าน 30 นาทีไปได้นั้น คุณจะพบความเศร้าของบทหนังผ่านเรื่องนี้และได้รับความอิ่มเอมจากศิลปะการทำหนังผ่านตัวละครผู้หญิง จึงอยากแนะนำให้ทุกคนดู