โดดเดี่ยว เดี๋ยวก็ตาย | Safe Neighborhood

พูดกันโดยตรงๆ ตั้งแต่วรรคแรกเลยคือ หนังระทึกขวัญ สยองขวัญเรื่องนี้ เกือบจะสุดทางล่ะครับ แต่หนังก็กลายเป็นว่างั้นๆ ...ช่วงแรกระทึกขวัญ มันส์ในอารมณ์และอาจมีเหวอได้ด้วยครับ จนไปช่วงกลางๆ เรื่อง จากที่นึกว่าจะมีอะไรแปลกๆ ลงตูมใหญ่แน่ๆ ...แต่สุดท้ายหนังก็ยังคงไปไม่สุดทางจนช่วงกลางเรื่องจะทำให้น่าเบื่อและเนือยๆ



หนังเรื่องนี้ เท่าที่ผมคิดออก คงจะเหมาะกับคอสยองขวัญ ระทึกขวัญโดยแท้ แม้หนังจะไม่ได้สยองแหวะแบบสุดโต่งหรือเห็นเลือดเห็นเนื้อกันแบบสะใจ แต่หนังเองก็ใช้กลยุทธ์หลอกล่อคนด้วยการตลับเนื้อเรื่องไปมา สร้างจุดพลิกผันแบบที่คนดูเองก็คาดไม่ถึงจนต้องร้องอุทานออกมาด้วยคำหยาบ หนังใช้ได้คุ้มจริงๆ ครับในส่วนนี้ นั้นจึงทำให้ผมอยากแนะนำว่า... อย่าเพิ่งไปอ่านเรื่องย่อหรือดูตัวอย่างมาก่อน เพราะเนื้อเรื่องจริงๆ ไม่ได้เป็นอย่างที่เราเห็นครับ อะไรที่คิดไว้ตั้งแต่ก่อนหนังจะเข้ากลางเรื่อง มันผิดแผนหมดเลยแถมหนังยังอาศัยทีเผลอ ด้วยการใส่ Jump scare แบบเล่นเอาสะดุ้งเฮือก (ที่บางทีก็ไม่ควรจะตุ้งแช่ใส่) จนชวนให้อุทานออกมาด้วยคำว่า.....



น้องนักแสดงนำที่สวมบทเป็นเด็กโรคจิตเกินวัยเลวี่ ไมเลอร์ ก็ต้องยกความดีงามให้น้อง จริงๆ หนังอาจตั้งใจให้น้องเป็นตัวละครชูโรงอุ้มหนังเอาไว้ทั้งเรื่อง แม้พลังงานมันจะเริ่มเนือยลงแต่ฝีมือการแสดงนั้นโหด อำมหิต และเกินคาดมาก ใครที่ได้ดูหนังเรื่องนี้คงได้หลงรักน้องและเกลียดน้องไปพร้อมๆ กันในลีลาความโรคจิตที่ร่ายไม้เบสบอลตีหัวใครบางคนและอีกสารพัดการทรมานที่ถอดแบบมาจากหนังสยองขวัญฆาตกรโรคจิตเลย

หยุดสุดสัปหาห์นี้ใครอยากลองก็ลองดูครับ เพราะหนังเองก็ไม่ได้ดีงามหรือสนุกสุดขีดอะไรมาก อยู่ในระดับปานกลางครับ สยองขวัญนิดๆ ลุ้นระทึกเสียวๆ และตัวละครที่มีไม่กี่คนแต่ก็ทำให้หนังสนุกใช้ได้

6.5/10
เนติพงษ์