Tuesdays with Morrie

Tuesdays with Morrie วันอังคารแห่งความทรงจำกับครูมอร์รี เป็นหนังสือที่สร้างมาจากเรื่องจริงของผู้เขียน Mitch Albom ว่าด้วยเรื่องราวของลูกศิษย์และอาจารย์ที่บรรยายถึงเรื่องราวการใช้ชีวิตและบางสิ่งที่เมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่อาจถูกละเลยไปจนหมดความสำคัญ

ปกติเราเป็นคนที่ชอบอ่านหนังสือ ถ้ามีเวลาจะทำให้อยากอ่านมากขึ้นแต่ก็มีบางเล่มเช่นกันที่ไม่ว่าจะว่างแค่ไหนก็อ่านไม่จบเล่มซักที (โดยเฉพาะหนังสือที่เป็นภาษาอังกฤษ) บางเล่มก็อ่านจบเร็วมาก ๆ บางเล่มก็งงว่าเล่มนี้อ่านจบไปตั้งแต่ตอนไหน5555 Tuesdays with Morrie เป็นหนึ่งในไม่กี่เรื่องทีเราอ่านจบในเวลาที่สั้น มันค่อนข้างแปลกสำหรับเราเพราะหนังสือเล่มนี้เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับชีวิตที่ดูเหมือนจะน่าเบื่อนิด ๆ แต่พออ่านไปแล้วมันก็มีบางช่วงที่เราไม่ค่อยอินแต่ก็อ่านจบเร็วอยู่ดี อ่านได้อย่างต่อเนื่องไม่สะดุดเลยค่ะเพราะศัพท์ทั่วไปไม่ยากมากด้วยค่ะ

หนังสือเล่มเล็กที่เปี่ยมไปด้วยเรื่องราวชีวิตระหว่างอาจารย์ที่ป่วยเป็นโรค ALS หรือโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง เรียกได้ว่าเป็นโรคที่น่ากลัวมาก อาการของโรคเริ่มตั้งแต่ขยับมือไม่ได้ลามไปจนถึงระบบทางเดินหายใจ เขาพบว่าตัวเองป่วยเป็นโรคนี้ในขณะที่กำลังทำหน้าที่เป็นอาจารย์ โรคที่เขาเป็นอยู่นั้นร้ายแรงมากแต่ก็ไม่ทำให้เขาต้องหยุดอาชีพการเป็นอาจารย์ (ถึงขั้นนั่ง) เขาไม่ใช่อาจารย์ที่สอนเพียงแต่ความรู้ในห้องเรียนเท่านั้น แต่เขายังเป็นอาจารย์ที่คอยห่วงใยและอุทิศตนให้นักเรียนของเขา มอลลี่เป็นคนที่มองโลกในแง่ดีอยู่เสมอ

ในหนังสือจะมีบางช่วงที่เล่าสลับกันระหว่างอดีต คือตอนที่ Mitch ยังเป็นนักศึกษาอยู่และปัจจุบันที่อยู่ในช่วงวัยทำงาน วันอังคารเป็นวันที่ Mitch จะแวะมาเยี่ยม Morrie แต่ละอังคาร พวกเขาจะคุยกันถึงเรื่องชีวิตโดยเป็นมุมมองที่ Morrie สอนนั้นไม่ได้เป็นเหมือนบทเรียนที่เราต้องเรียนในโรงเรียนเขามอบประสบการณ์เรื่องความหมายที่แท้จริงของชีวิต ไม่ว่าจะเป็นเรื่องครอบครัว ชีวิตคู่ เงิน ไปจนถึงเรื่องการจากลา ความกลัวและความตาย

เราได้ดูคลิปสัมภาษณ์ของ Morrie ที่ถ่ายทอดผ่านทางรายการโทรทัศน์ในยูทูป เป็นเหตุการณ์จริงและเป็นตอนหนึ่งที่มีในหนังสือดูแล้วเหมือนเราไปอยู่ในเวลานั้นเลย (จำได้ว่ามีเป็นหนังด้วยนะคะถ้าใครที่ไม่อยากอ่านก็เลือกดูเป็นหนังแทนก็ได้ค่า)

ส่วนที่ประทับใจที่สุดในหนังสือเล่มนี้คือ สัปดาห์ที่ 12 เรื่องการให้อภัย โดยปกติ Morrie จะเป็นผู้ให้คำปรึกษา Mitch อยู่เสมอ แต่พอถึงช่วงหนึ่งที่ทั้งคู่ต้องยอมรับว่าเวลาที่สมควรมาถึงแล้ว Morrie ได้พูดประโยคนึงขึ้นมาคือ After I’m dead, You talk. And I’ll listen. (เราอินมากเลยเพราะจะกลับกันกับตอนที่ Morrie ยังมีชีวิตอยู่)

พออ่านจบแล้ว สำหรับเรามันให้ความรู้สึกเหมือนกำลังอ่านแฮร์รี่ พอตเตอร์ ได้ฟีลคล้าย ๆ กับเวลาที่ดัมเบิลดอร์คุยกะแฮร์รี่เลย อบอุ่นมาก ๆ และถึงแม้ว่าจะพอรู้ว่าตอนท้ายของหนังสือจะจบลงแบบไหนแต่มันก็ไม่น่าเบื่เลย อ่านจบแล้วรู้สึกเศร้า ๆ แปลก ๆ เป็นเรื่องที่แนะนำให้อ่านนะคะ ดีมากจริง ๆ